ساده که می شوی همه چیز خوب می شود.

خودت، غمت، مشکلت، غصه ات، هوای شهرت، حتی دشمنت.

یک آدم ساده که باشی همیشه لبخند بر لب داری.

بر روی جدول های کنار خیابان راه می روی.

زیر باران، دهانت را باز می کنی و قطره قطره می نوشی.

آدم برفی که درست می کنی شال گردنت را به او می بخشی.

انسان های ساده را دوست دارم. آنها بوی ناب انسان می دهند.