آزگار

مرکب از دو جزو «وهو» بمعنی "خوب و نیک "

و مند از ریشه ٔ «من » بمعنی منش

پس بهمن بمعنی به منش و نیک اندیش ، نیک نهاد.

در جهان روحانی مظهر اندیشه ٔ نیک و خرد و دانائی خداست .

دومین ماه زمستان و یازدهمین ماه سال شمسی به نام او بهمن خوانده می شود.

 نیز دومین روز از هر ماه خورشیدی بدو نسبت دارد و

هم چنین بهمن گیاهی است که به قول بیرونی و اسدی طوسی

مخصوصاً در جشن بهمنجنه خورده می شد.